وقریب به چهارده قرن است که من تشنه جام بلا از دست آن ساقی هستم که در صحرایی سوزان به دنبال تشنگان می گشت یاد یاران سفر کرده به خیر . . . معراجیان از شط خون معراج کردند با داغ خود صبر مرا تاراج کردند یاران من رفتند و من در خواب ماندم در خواب سنگین با دلی بی تاب ماندم یاران من در کار خود هشیار بودند هرچند مست از باده ی ایثار بودند یاران من جان بر سر باور نهادند بر خط ایمان دست و پا و سر نهادند یاران من رفتند و من مهجور ماندم من با جهانی آرزو در گور ماندم« شبی من گرم او( خدا) و مشغول مناجات تضرع و راز و نیاز با معشوق بودم. دیدم پروانه‌ای آمد دور چراغ - گردسوزهای سابق- هی گردش کرد تا یک طرف بدن خود را به چراغ زد و افتاد، اما جان نداد، با زحمت زیاد مجدداً خود را حرکت داد و آمد و آن طرف بدنش را به چراغ زد و خود را هلاک کرد، در این جریان به من الهام کردند: فلانی! عشق بازی را از این حیوان یاد بگیر، دیگر ادعایی در وجودت نباشد، حقیقت عشق بازی و محبت به معشوق همین بود که این حیوان انجام داد. من از این داستان عجیب درس گرفتم، حالم عوض شد ... »


یکشنبه 16 اسفند‌ماه سال 1383
وقتی گفت: ما رأیت إلا جمیلا ...

ببینید وقتی کسی از روی عشق و محبت تمام، لب کسی را می‌بوسد، هم زنده می‌شود و هم کشته. زنده می‌شود به حیات او و کشته می‌شود از حیات خود. عاشقان کشتگان معشوقند.
تا انسان کشته نشود، نمی‌تواند حیات جدید پیدا کند. همین است که گفته‌اند:

بمیرید ... بمیرید ... در این عشق بمیرید
در این عشق چو مردید، همه روح پذیرید

آن معشوقی که با عشق خود، اماته و احیا می‌کند، بر کنج لبش نوشته: «یُحیی و یُمیت». امیدوارم هر چه زودتر بوسه‌ای جان‌فزا به شما بدهد که قیمتش و بهایش جان‌تان است ...

و سَقیهُم رَبّهُم شراباً طهوراً ... (انسان/21)

 


ح.ح  وقتی گفت: ما رأیت إلا جمیلا ... لابد می‌دانست که تمام آن‌ها بهای آن بوسه است ... تمام آن سوختن‌ها ... عطش ... تشنگی‌ها ... و گر نه تا آدم از تشنگی لب‌هایش ترک بر ندارد که کسی نمی‌آید لب بگذارد روی لبش و آن‌ها را بمکد ... که پدر، پسر را سیراب کرد ...

هنوز شاید عطش به جان‌مان نرسیده که هنوز ...

>>

عناوین آخرین یادداشت ها





Powered by WebGozar

هر انسانی را لیله القدری هست که در آن ناگزیر از انتخاب می شود و «حر» را نیز شب قدر اینچنین پیش آمد «عمر بن سعد» را نیز من و تو را هم پیش خواهد آمد

هیچ میدونی لذت وبلاگ نویسی به خوندن نظرات شماست